عباس کاتوزيان
عباس کاتوزيان در سال 1302 خورشيدي در تهران پاي بر جهان هستي گذاشت. وي پس از گذراندن دوران ابتدايي، به هنرستان کمال‌الملک رفت و هنر مورد علاقه‌اش يعني نقاشي را دنبال کرد و در بيست‌سالگي نايب رئيس هنرستان شد.
کاتوزيان از نقاشان شناخته‌شده‌اي است که در زمينه نقاشي رئال و فيگوراتيو شهرت دارد و تنها هنرمند نقاشي است که آثار هنري‌اش در سال 1352 در کنار آثار مرحوم استاد کمال‌الملک در مجلس شوراي ملي به نمايش عموم درآمد.
وي در طول دوران فعاليت‌هاي هنري‌اش، پنج نمايشگاه در امريکا، دو نمايشگاه در پاريس، يک نمايشگاه در لندن، بيست و هفت نمايشگاه انفرادي در تهران و نه نمايشگاه در آبادان برپا کرده است. برخي از آثار اين استاد نقاش در موزه‌هاي آستان قدس رضوي، موزه بوداپست و موزه سلطنتي اروپا به يادگار مانده است.
عباس کاتوزيان نقاشي‌هاي زيادي کشيده است، آن‌گونه که خودش نيز از تعداد دقيق آن آگاهي ندارد، ولي بيش از 600 اثر خلق کرده است که حداقل يک چهارم آنها بدن انسان بوده است.
آخرين نمايشگاه وي در فراهنگسراي نياوران برپا شد که بيش از يک صد اثر را به نمايشگاه آورده بود. در ميان اين آثار تصاويري از حضرت موسي، زرتشت و شهريار ديده مي‌شد. عباس کاتوزيان در فروردين ماه 1387 در تهران درگذشت و در بهشت زهرا (س) مدفون شد.
